Dit jaar herdenken we 800 jaar zonnelied, 55 jaar Rapport Club van Rome, 10 jaar ‘Laudato Si’, 10 jaar klimaatakkoorden van Parijs. Herinneren betekent ook : oproepen om mee te werken aan een leefbare toekomst.
Daarom deze ontmoetingsdag met info en uitwisseling. Omdat het deugd doet om de zorg voor de wereld te delen met elkaar.
Klimaatverandering is echt een existentiële vraag geworden. Die vraag raakt de grond van ons bestaan. Om daarmee om te gaan gebruiken we oude woorden en beelden, ook al zijn we de oorsprong ervan vaak vergeten.
In deze lezing onderzoeken we de Bijbelse wortels van het woord Apocalyps. En hoe het woord doorwerkt in ons denken en spreken over klimaatverandering. Dit soort taalgebruik kan nuttig zijn, maar kan ook leiden tot doemdenken.
Zijn er andere, meer positieve manieren om religieuze begrippen in te zetten om over klimaatverandering te spreken? Begrippen die motiverend werken? Dat probeert deze lezing mee te geven.
Caroline Vander Stichele is theologe, verbonden aan de Universiteit van Tilburg waar zij een onderzoeksproject afrondt over dit onderwerp.
Deze film is een indrukwekkende documentaire van de Laudato Si’ Movement. Het klimaat verandert, ecosystemen worden vernietigd. Mensen zijn het contact kwijt met de aarde en met elkaar. In de encycliek Laudato Si’ riep paus Franciscus op om de verbinding weer aan te gaan. Om te luisteren naar stemmen van degenen die niet vertegenwoordigd zijn in het politieke debat:
Door te luisteren naar hun verhaal en met hen samen te werken kan hoop groeien. In de film gaan vertegenwoordigers van groepen die weinig gehoord worden in de ecologische crisis in dialoog met paus Franciscus: een inheemse leider uit het Amazonegebied (Dadá Borari),een klimaatvluchteling uit Senegal (Arouna Kandé), een jeugdactivist uit India (Ridhima Pandey) en twee wetenschappers (Greg Asner en Robin Martin) uit Hawaï.