werkgroep Ecokerk, ATTENT bisdom Antwerpen
i.s.m. Grootouders voor het Klimaat (GvhK)
Waarom is het voeren van gesprekken over klimaatverandering belangrijk?
Hoe reageer je op clichés of welles-nietes argumenten?
Welke psychologie gaat schuil achter reacties als:
‘het is niet mijn verantwoordelijkheid’ of ‘de wetenschap zal het wel oplossen’?
Hoe kan je een positief en verbindend klimaatgesprek voeren?
Op vrijdag 14/11/2025 waren we met een twintigtal deelnemers & begeleiders te gast in ‘de Oase (ontmoetingscentrum van de VPKB-kerk in de Appelkantstraat in Boechout)’ waar Lida van de plaatselijke protestants gemeenschap de logistieke omkadering verzorgde.
Onze gastheer Patrick, coördinator werkgroep ‘Ecokerk’ Attent bisdom Antwerpen, heette ons welkom; en verstrekte aan de hand van een PowerPoint info over visie-werking van ‘Ecokerk’, de jaarlijkse campagne tijdens de Scheppingsperiode (01/09 – 04/10), en de activiteiten die de ‘Ecokerk’-werkgroep Antwerpen in het bisdom aanbiedt.
Zijn inleiding ronde hij af met een bezinning die aansloot bij het thema van deze vormingsdag.
Als ik je vraag naar me te luisteren
En je begint me adviezen te geven
Dan doe je niet wat ik je vraag.
Als ik je vraag naar me te luisteren
En je begint om me te vertellen
Waarom ik het zo moet voelen als ik het voel
Dan neem je mijn gevoelens niet serieus.
Als ik je vraag naar me te luisteren
En jij denkt, dat je iets moet doen
Om mijn problemen op te lossen
Dan laat je mij in de steek,
Hoe vreemd dat ook mag klinken.
Misschien is dat de reden
Waarom voor sommige mensen bidden werkt,
Omdat God niets terug zegt en geen adviezen geeft
Of probeert dingen voor je te regelen,
Hij luistert alleen maar en vertrouwt erop
Dat je er zelf wel uitkomt.
Dus alsjeblieft, luister alleen naar me
En probeer me te begrijpen.
En als je wilt praten, wacht dan even
En ik beloof je dat ik op mijn beurt
Naar jou zal luisteren
Cléo Rosseneu (stafmedewerker Ecokerk Vlaanderen en KlimaatContact-coach) en Johannes Van den Broeck (KlimaatContact-coach en klimaatcoach-GvhK) fristen aan de hand van een aantal rollenspellen - situaties uit het leven gegrepen, waarin telkens een klimaataspect aan bod kwam- de opgedane kennis van onze vormingsdag 2024 op; en dit met nadruk op de ‘principes van het klimaatgesprek’ en de ‘ruimte voor kwetsbaarheid in het gesprek’.
De deelnemers werden gevraagd te kijken waar de dialoog tussen hen beiden goed-, minder goed- of misliep. Zo konden we in plenum tot de 6 basisprincipes van verbindend communiceren komen: luisteren, persoonlijk verhaal vertellen, omarm ambivalentie, beweeg mee met weerstand, plant zaadjes en draag zorg je zelf (en je verhaal/beleving).
Nadien was het de beurt aan de deelnemers zelf om -met behulp van een aantal ‘klimaatgesprek-scenario’s’- in groepjes van 3 aan de slag te gaan -waarbij één de rol van aangever, de ander van mede-, tegenstander en/of ontkenner en de derde de rol van observator kreeg-; en zich te oefenen in ‘verbindend communiceren’. De klimaatcoaches van GvhK, Marie-Anne, Carine, Nicky en Hilde, begeleidden deze sessies: 1u in de voormiddag en 1u in de namiddag met telkens aansluitend een feedback-plenum in de grote groep.
Na de ‘gesmaakte’ lunch (verse pompoen- en tomatensoep, een uitgebreid kaasbuffet en een bosvruchten-nagerechtje van Odette) verzorgde Cléo nog een bezinnend moment bij het ‘Laudato Si’-jeneverbessenboompje dat op 1 september 2025 ter gelegenheid van de ‘Wereldgebedsdag voor de Schepping’ in de tuin van de ‘Oase’ geplant werd.
In de latere namiddag lichtte onze gastheer de visie-werking van GvhK, de campagne ‘klimaat-samen-spraak’ en de werking/aanbod van de GvhK-klimaatcoaches toe.
Daarna namen we onder begeleiding van Patrick, deel aan de klimaat-workshop ’Prentenpraatspel OLODAN'. De foto’s en prenten nodigden uit tot ‘delen met en luisteren naar elkaar’ waarom iemand een bepaald beeld gekozen had. Een erg ‘gelaagde’ workshop met extra dimensie-kaarten (stellingen, gevoelens, …).
Na een dankwoordje sloot Patrick de dag af met een bezinning van Ruth Bebermeyer:
Je woorden klinken zo verwijtend,
ik voel mij veroordeeld en afgewezen.
Voordat ik ga, wil ik graag weten:
is dat wat je me zeggen wilt?
Voordat ik me ga verweren
voordat ik gekwetst spreek of uit angst,
voordat ik een muur van woorden opwerp,
zeg me, heb ik wel goed geluisterd?
Woorden zijn vensters, of ze zijn muren;
ze bevrijden of veroordelen ons.
Moge het licht der liefde doorschijnen
in al wat ik zeg, in al wat ik hoor.
Er zijn dingen die ik zeggen wil,
die zo belangrijk voor mij zijn.
Als mijn woorden ontoereikend zijn,
help me, wil je, vrij te zijn?
Het lijkt dat ik je afwijs,
alsof ik niet meer om je geef…
Luister dan voorbij mijn woorden
naar de gevoelens die we delen.
Kortom: een geslaagde dag!
