Luigino Bruni neemt ons mee op een boeiende gedachteoefening: hoe kunnen we sociale bewegingen in tijden van crisis revitaliseren?

Bruni vertrekt van wat wel eens “de vloek van de stichter” wordt genoemd: “hoe sterker de stichter, hoe zwakker de organisatie”. Na het vertrek van zo’n sterke stichter, hebben organisaties het vaak moeilijk om zich te handhaven, of om zich heruit te vinden zodat ze het project kunnen verderzetten in een nieuwe realiteit.

"We kunnen en moeten voorkomen dat het ergste gebeurt. Echt, er kan veel worden gedaan op voorwaarde dat we samenkomen, net als zoveel stromen, stroompjes en beekjes, die uiteindelijk samenvloeien in een machtige rivier, om het leven van onze prachtige planeet en onze menselijke familie te irrigeren voor de komende generaties."

De boodschap van paus Franciscus voor de Wereldgebedsdag van 1 september, werd tijdens de voorbije Laudato Si'-week gelanceerd. De paus sluit aan bij het thema van de internationale oecumenische 'Season of Creation'. We moeten slagen in de omvorming van ons hart, onze levensstijl en het overheidsbeleid dat onze samenleving regeert, aldus de paus. Zo kunnen we ons gemeenschappelijk huis herstellen, zodat het weer kan wemelen van het leven.

Bill Purcell, professor aan de University of Notre Dame, USA, valt met de deur in huis door de toegenomen polarisering in de Amerikaanse samenleving te beschrijven: ongezien sinds de Amerikaanse burgeroorlog (1861-1865).

Deze polarisatie tekent zich niet alleen of in de politiek, maar ook in het dagelijks leven van de mensen. En dus ook in kerkelijke kringen. 

Op 10 mei verwelkomde NRV een groep bezoekers uit een heleboel Belgische steden, die toch één ding gemeenschappelijk hadden: ze waren allemaal sociaal geëngageerd binnen de katholieke traditie – medewerkers van bisdommen en solidariteitsorganisaties. Iedereen was uitgenodigd voor een NRV vormingsvoormiddag draaiend om de vragen: “Wie is mijn tegenhanger bij andere religieuze en levensbeschouwelijke gemeenschappen? Wie is die collega van die andere geloofstraditie die net zo gedreven werkt voor solidariteit als ik?”

Gedurende een halve dag zaten drie levensbeschouwingen samen rond de tafel. Het werd een boeiende uitwisseling waarbij een waaier vragen werden beantwoord. Bestaat er binnen de vrijzinnigheid, de Islam,… ook zoiets als een diaconiemedewerker, pastoraal werker of diaken? Hoe wordt er in die andere tradities gewerkt aan een meer solidaire samenleving?

In een gezamenlijke reactie verwerpen Bond Beter Leefmilieu, Greenpeace, WWF, Velt, de Klimaatcoalitie, Natuurpunt, PAN Europe, Canopea, Natagora en Bral de negatieve politieke positionering rond het Europese klimaat-, natuur-, en milieubeleid.

De problemen gaan niet weg door de kop in het zand te steken. Het is aan onze overheden om krachtig beleid te voeren dat onze leefomgeving en gezondheid beschermt.

De pauzeknop indrukken is schuldig verzuim. Hoe langer we wachten, hoe moeilijker en duurder de oplossingen.

Op 22 mei 2023, de Internationale dag van de Biodiversiteit, en de start van de Laudato Si'-week, hebben kardinaal Jozef De Kesel, eerste gedeputeerde Luk Lemmens van de Provincie Antwerpen en schepen Patrick Princen van de stad Mechelen samen met Ecokerk een jonge appelaar geplant in de historische boomgaard in de tuin van het aartsbisschoppelijke paleis in Mechelen.

Met het planten van deze Laudato Si'- boom werd meteen ook het startschot gegeven van de campagne ‘Genees de aarde en alles wat ademt en leeft’.

Zorg voor de aarde en alles wat ademt en leeft

Met de campagne voor de scheppingsperiode van 2024, legt Ecokerk opnieuw de focus op 'alles wat ademt en leeft', de rijke biodiversiteit van onze wereld die helaas sterk bedreigd is door toedoen van de mens. Het beschermen en herstellen ervan is deel van de 7-sprong naar integrale ecologie.

Justice and Peace Europe formuleert, samen met INGO's, sterk advies

Op 16 en 17 mei 2023 komen de regeringsleiders van de Raad van Europa bijeen in Reykjavik om over de toekomst van organisatie te spreken. Het is de vierde keer in de geschiedenis van de Raad van Europa dat staatshoofden en regeringsleiders bij elkaar komen. De vorige keer was 18 jaar geleden. 

Raymond Olusesan Aina, die als priester en theoloog werkt in Abuja (Nigeria), reikt ons een reeks voorbeelden uit de praktijk aan. Door stil te staan bij de manieren waarop de Kerk de mouwen opstroopt in Sub-Sahara Afrika, demonstreert hij hoe katholiek sociaal denken en handelen goed moet ingeplant zijn in de lokale menselijke context om haar doelen niet voorbij te schieten.

Tegelijk onderstreept hij hoe intensief de Kerk in Afrika zich inzet om de levensomstandigheden en levenskwaliteit van Afrikanen te verbeteren en zo haar christelijke missie trouw te blijven – maar ook omdat zij anders in de ogen van de bevolking helemaal niet geloofwaardig is.